คุณอยากได้อะไรใหญ่ ๆ ติดผนัง โปสเตอร์หนังในขนาดโปสเตอร์จริง ๆ สักแผ่น แผนที่ ตารางธาตุสำหรับห้องเรียน หรือภาพถ่ายภูเขาที่สมควรได้มากกว่าขนาดโปสต์การ์ด ร้านพิมพ์ทำให้ได้ แต่ก็คิดเงินและใช้เวลาสองสามวัน ในขณะเดียวกัน เครื่องพิมพ์บนโต๊ะของคุณรับได้แค่ A4 และ A4 ก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับคำว่าใหญ่พอเลย
จริง ๆ แล้วมันใหญ่พอ โปสเตอร์ก็แค่กระดาษ A4 จำนวนมากที่ยังไม่ได้ถูกติดเทปเข้าด้วยกัน และคำถามจริง ๆ มีเพียงสองข้อ คือใช้กี่แผ่น และจะทำอย่างไรให้รอยต่อมองไม่เห็น
บันไดขนาด พร้อมจำนวนแผ่น
ตัวเลขกลางในตารางด้านล่างคือค่าต่ำสุดในทางทฤษฎี นั่นคือโปสเตอร์หนึ่งแผ่นมี พื้นที่ เท่ากับกระดาษ A4 กี่แผ่น ส่วนตัวเลขสุดท้ายคือจำนวนที่คุณต้องพิมพ์จริง เพราะการแบ่งหน้าใช้กระดาษเต็มแผ่นในกริดสี่เหลี่ยม และกริดต้องปัดขึ้นเสมอ
| โปสเตอร์ | มิลลิเมตร | นิ้ว | แผ่น A4 ตามพื้นที่ | กริด A4 เมื่อแบ่งหน้า |
|---|---|---|---|---|
| A3 | 297 x 420 | 11.7 x 16.5 | 2 | 1 x 2 = 2 แผ่น |
| A2 | 420 x 594 | 16.5 x 23.4 | 4 | 2 x 2 = 4 แผ่น |
| A1 | 594 x 841 | 23.4 x 33.1 | 8 | 3 x 3 = 9 แผ่น |
| A0 | 841 x 1189 | 33.1 x 46.8 | 16 | 4 x 4 = 16 แผ่น |
จำนวนแผ่นนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่ากระดาษถูกใช้แบบชนขอบกันโดยตั้งขอบการพิมพ์เป็น 0.00 และหมุนกระดาษ A4 ไปในทิศทางที่ให้กริดเล็กกว่า — แนวนอนสำหรับ A3 และแนวตั้งสำหรับ A2, A1 และ A0
ทำไม A1 ถึงต้องใช้เก้าแผ่น ไม่ใช่แปดแผ่น
กระดาษซีรีส์ A มีพื้นที่เพิ่มเป็นสองเท่าในทุกขั้น แต่ ด้าน ของสี่เหลี่ยมกลับยาวขึ้นเพียงรากที่สองของสอง — ราว 1.414 — ในแต่ละครั้ง ขยับขึ้นสองขนาดแล้วด้านจะยาวเป็นสองเท่าพอดี แต่ขยับขึ้นขนาดเดียวจะไม่เป็นเช่นนั้น
นั่นคือเหตุผลที่ A2 แบ่งหน้าได้ลงตัวสมบูรณ์แต่ A1 ไม่ลงตัว:
- A2 คือ 420 x 594 mm หารด้วย A4 ที่ 210 x 297 แล้วได้ 2 พอดีและ 2 พอดี เป็นกริด 2 x 2 ที่สะอาด สี่แผ่น ไม่มีอะไรเสียเปล่า
- A1 คือ 594 x 841 mm หารด้วย 210 x 297 แล้วได้ 2.83 และ 2.83 คุณพิมพ์กระดาษ 0.83 แผ่นไม่ได้ กริดจึงถูกปัดขึ้นเป็น 3 x 3 — เก้า แผ่น เพื่อครอบคลุมโปสเตอร์ที่มีพื้นที่เท่ากับแปดแผ่น ส่วนเกินอีกหนึ่งในแปดกลายเป็นเศษที่ถูกตัดทิ้ง
มีวิธีที่จะได้แปดแผ่นตามทฤษฎีอยู่เหมือนกัน ให้หมุนกระดาษ A4 เป็น แนวนอน (297 x 210) แล้วตั้งแคนวาสเป็น 594 x 840 mm จะได้ 594 / 297 = 2 คอลัมน์ และ 840 / 210 = 4 แถวพอดี — แปดแผ่น ขาดไปหนึ่งมิลลิเมตรจาก A1 จริงในทิศทางเดียว หนึ่งมิลลิเมตรนั้นบางกว่าเทปที่คุณใช้เสียอีก
ปมหนึ่งมิลลิเมตรของ A0
A0 มีปมคล้ายกัน ในทางทฤษฎีมันคือความกว้าง A4 สี่แผ่นคูณความสูง A4 สี่แผ่น: 4 x 210 = 840 และ 4 x 297 = 1188 แต่มาตรฐาน ISO ปัด A0 ขึ้นเป็น 841 x 1189 mm เกินมาด้านละหนึ่งมิลลิเมตร
Docuslice ปัดกริดขึ้นเพื่อครอบคลุมแคนวาสที่คุณกำหนดไม่ว่าจะเป็นเท่าไร แคนวาส 841 x 1189 ตามตัวอักษรจึงต้องใช้คอลัมน์ที่ห้าและแถวที่ห้าเพื่อเก็บมิลลิเมตรสุดท้ายนั้น — กริด 5 x 5 คือ 25 แผ่น สำหรับโปสเตอร์ที่มีพื้นที่เท่ากับ 16 แผ่น ให้ตั้งแคนวาสเป็น 840 x 1188 mm แล้วคุณจะได้กริด 4 x 4 ที่สะอาดแทน ไม่มีใครที่มองผนังของคุณจะหามิลลิเมตรที่หายไปเจอ เคล็ดลับเดียวกันนี้ใช้ได้กับทุกขนาด ถ้าจำนวนแผ่นมากกว่าที่ควรจะเป็นอยู่หนึ่งแถว ให้เฉือนแคนวาสออกหนึ่งมิลลิเมตร
และข้อสังเกตเรื่องขอบกระดาษ
ทุกอย่างข้างต้นตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าขอบเป็น 0.00 ซึ่งหมายความว่ากระดาษแต่ละแผ่นรับพื้นที่โปสเตอร์เต็ม 210 x 297 mm ถ้าเพิ่มขอบ กระดาษแต่ละแผ่นจะรับได้น้อยลง กริดจึงโตขึ้น — ที่ค่าเริ่มต้น 0.50 in ของ Docuslice โปสเตอร์ A1 ต้องใช้กริด 4 x 4 คือสิบหกแผ่นแทนที่จะเป็นเก้าแผ่น
พูดให้ถูกคือมันไม่ใช่กระดาษที่เสียเปล่าเสียทีเดียว ขอบเป็นที่อยู่ของเส้นไกด์สำหรับตัด เครื่องหมายบอกหน้า และการซ้อนทับ อีกทั้งยังให้ที่จับเวลาคุณตัด เครื่องพิมพ์ที่บ้านส่วนใหญ่พิมพ์ชิดขอบกระดาษไม่ได้อยู่แล้ว การเว้นขอบไว้เล็กน้อยจึงมักเป็นตัวเลือกที่สมจริงกว่า — และหน้าดูตัวอย่างก่อนส่งออกจะแสดงจำนวนจริงให้เห็นเสมอ
ขั้นที่ 1 — ตั้งแคนวาสให้เป็นขนาดโปสเตอร์
เปิด เว็บแอป Docuslice สร้างโปรเจกต์ แล้วสลับไปที่ โหมดขนาด จากนั้นเลือกเทมเพลตแคนวาสสำเร็จรูป — มีทั้ง A0, A1, A1+, A2, A3 และ A3+ — หรือพิมพ์ความกว้างและความสูงของคุณเองเป็นมิลลิเมตร เซนติเมตร เมตร นิ้ว หรือฟุตก็ได้
โหมดขนาดคือสิ่งที่ทำให้งานนี้เป็นโปสเตอร์จริง ๆ ไม่ใช่การเดา คุณระบุขนาดจริงของงานที่เสร็จแล้ว จากนั้น Docuslice จะคำนวณทุกอย่างที่เหลือให้ คำอธิบายเชิงลึกอยู่ใน วิธีพิมพ์รูปภาพหลายหน้าในขนาดที่กำหนดด้วยโหมด Size ของ Docuslice
จากนั้นนำงานของคุณเข้ามา — ลากรูปภาพหรือ PDF มาวางบนแคนวาส หรือใช้ นำเข้ารูปภาพ หรือ นำเข้า PDF — แล้วปรับให้พอดีกับแคนวาส
ขั้นที่ 2 — ดูจำนวนแผ่นขณะที่คุณเปลี่ยนค่าต่าง ๆ
ต่อไปคือการตั้งขนาดกระดาษ — กระดาษที่อยู่ในถาดของคุณจริง ๆ จะเป็น A4, Letter, Legal, A3, A3+, Tabloid, Ledger, ขนาดภาพถ่าย หรือขนาดกำหนดเองก็ได้
ตอนนี้ลองเปลี่ยนทิศทางและขอบกระดาษแล้วดูจำนวนแผ่นขยับ การหมุนกระดาษ การเฉือนแคนวาสออกหนึ่งมิลลิเมตร หรือการลดขอบจาก 0.50 in เหลือ 0.25 in ล้วนตัดแถวหรือคอลัมน์ออกจากงานได้ทั้งแถว — บน A0 นั่นคือกระดาษหลายแผ่นและหมึกในปริมาณที่รู้สึกได้
ขั้นที่ 3 — วางงานลงบนกริด
เส้นแบ่งหน้าจะแสดงให้เห็นชัดเจนว่ารอยตัดทุกเส้นจะตกลงตรงไหน ขยับและปรับขนาดภาพของคุณจนรอยต่อไปตกในจุดที่ให้อภัยได้ — ท้องฟ้า พื้นหลังเรียบ ๆ หรือบริเวณที่มืด รอยต่อที่ผ่านโทนสีสม่ำเสมอจะหายไปเมื่อติดเทป ส่วนรอยต่อที่ผ่านใบหน้า โลโก้ หรือบรรทัดตัวอักษรเล็ก ๆ จะเป็นสิ่งแรกที่สายตาแขกของคุณมองเจอ เครื่องมือแก้ไขแคนวาสมีการดูดเข้าแนว ไม้บรรทัด เส้นไกด์ที่ลากได้ และการเลิกทำ/ทำซ้ำ การจัดภาพให้อยู่กึ่งกลางจึงเป็นเรื่องของการลาก ไม่ใช่การคำนวณ
ขั้นที่ 4 — เปิดหมายเลขหน้าก่อนพิมพ์
สำหรับงานสองแผ่น เรื่องนี้เป็นตัวเลือกเสริม แต่สำหรับ A0 สิบหกแผ่น มันคือความต่างระหว่างบ่ายวันหนึ่งกับเย็นทั้งเย็น เพราะแผ่นที่พิมพ์ออกมาจากโปสเตอร์ขนาดใหญ่หน้าตาเกือบเหมือนกันหมด โดยเฉพาะแผ่นที่เป็นพื้นหลังเสียส่วนใหญ่
หมายเลข จะประทับเครื่องหมายลงบนขอบของแต่ละแผ่น:
- ปิด — ไม่มีเครื่องหมาย
- คอลัมน์และแถว — พิกัดกริด เช่น C2 เหนือ R3 ใช้แบบนี้สำหรับงานที่กว้างเกินหนึ่งคอลัมน์
- ลำดับ — หมายเลขเรียงต่อกันอย่างง่ายไล่ไปทุกแผ่น
เครื่องหมายจะพิมพ์อยู่ข้างเส้นไกด์สำหรับตัด จึงยังอ่านได้ขณะที่คุณเรียงกระดาษ และหายไปใต้รอยต่อเมื่อโปสเตอร์ประกอบเสร็จ เปิด เส้นตัด และ เครื่องหมายกรรไกร ไปพร้อมกันด้วย — เส้นประ เส้นทึบ หรือเครื่องหมายที่มุม — เพื่อให้คุณรู้ว่าต้องตัดขอบด้านไหน
ขั้นที่ 5 — เลือกค่า DPI การส่งออกให้เข้ากับระยะมอง
DPI เป็นตัวตัดสินว่า Docuslice จะอัดรายละเอียดลงในแต่ละแผ่นมากแค่ไหน ขนาดจริงของโปสเตอร์จะไม่เปลี่ยนเลย — เปลี่ยนแค่ปริมาณข้อมูลภายในเท่านั้น
- มาตรฐาน (160 DPI) — ค่าเริ่มต้นที่ใช้ได้ฟรี เพียงพอสำหรับโปสเตอร์ที่มองจากระยะหนึ่งเมตรขึ้นไป ซึ่งก็คือโปสเตอร์ส่วนใหญ่
- สูง (300 DPI) — รายละเอียดระดับร้านพิมพ์ เป็นตัวเลือกที่ถูกต้องสำหรับตัวอักษรเล็ก เส้นบาง พื้นผิวละเอียด หรือโปสเตอร์ที่คนเข้าไปยืนดูใกล้ ๆ
- สูงสุด (600 DPI) — ผลลัพธ์ที่คมชัดที่สุดเท่าที่มี สำหรับลายเส้นและแบบเชิงเทคนิคที่คุณอ่านในระยะเอื้อมแขน
สูงและสูงสุดเป็นฟีเจอร์ของ Pro และ Pro+ และแพ็กเกจเหล่านั้นเป็น การจ่ายครั้งเดียว — ซื้อครั้งเดียว เป็นของคุณ ไม่มีการสมัครสมาชิก
แต่ก็ต้องมองตามจริง: DPI สร้างรายละเอียดที่ต้นฉบับของคุณไม่เคยมีขึ้นมาเองไม่ได้ ภาพถ่ายกว้าง 1000 พิกเซลที่ขยายไปเป็น A0 ก็ยังดูเบลออยู่ดีแม้ที่ 600 DPI เพราะพิกเซลเหล่านั้นไม่มีอยู่จริง เริ่มจากไฟล์ต้นฉบับที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่หาได้ และใช้การปรับปรุงภาพด้วย AI ของ Docuslice เพื่อขยายต้นฉบับที่เล็กก่อนจะแบ่งหน้า
ตั้งการซ้อนทับ แล้วส่งออก
เหลือการตั้งค่าอีกอย่างเดียว การซ้อนทับ จะเติมแถบขอบของกระดาษแต่ละแผ่นด้วยเนื้อหาของแผ่นข้างเคียง รอยตัดที่ตกเข้ามาในเส้นเล็กน้อยจึงไปตกบนภาพที่ซ้ำกันแทนที่จะเป็นกระดาษขาว โปสเตอร์สิบหกแผ่นมีรอยต่อยี่สิบสี่เส้นที่ต้องทำให้ถูก และการซ้อนทับก็เปลี่ยน “ตัดให้เป๊ะ” ให้กลายเป็น “ตัดคร่าว ๆ แล้วมันก็ยังดูเป๊ะอยู่ดี”
ตัวเลือกคือ ปิด, 25%, 50%, 75% และ 100% ของขอบกระดาษ โดย 50% เหมาะกับการประกอบด้วยเทปจากด้านหลัง ส่วน 100% เหมาะกับการวางแผ่นหนึ่งทับอีกแผ่น การซ้อนทับต้องมีขอบให้เติม ที่ 0.00 มันจึงไม่ทำอะไรเลย และมันเป็นฟีเจอร์ Pro
จากนั้นส่งออกเป็น PDF หรือเป็น ภาพ แยกไฟล์ สำหรับโปสเตอร์ที่สร้างจากภาพถ่าย การส่งออก PDF แบบมาตรฐานคือตัวเลือกที่ถูกต้อง ส่วนแผนที่ ไดอะแกรม ตัวอักษร หรือลายเส้น ส่งออกเป็น PDF (เวกเตอร์) จะรักษาทุกเส้นให้คมชัดในทุกขนาด
พิมพ์ที่ 100% แล้วค่อยประกอบ
กฎที่ทำลายโปสเตอร์ DIY ทุกแผ่น: ในกล่องโต้ตอบการพิมพ์ของคุณ ให้ตั้งขนาดกระดาษให้ตรงกับที่คุณเลือกไว้ใน Docuslice แล้วตั้งมาตราส่วนเป็น 100% ปิด Fit to Page, Shrink to Fit และ Scale to Paper Size Docuslice จัดขนาดทุกแผ่นสำหรับงานพิมพ์ขนาดจริงไว้แล้ว การย่อขยายรอบสองในไดรเวอร์จะทำให้กระดาษแต่ละแผ่นเล็กลงนิดหน่อย และรอยต่อทั้งหมดก็จะไม่บรรจบกัน ถ้าคุณไม่แน่ใจ ให้พิมพ์หนึ่งแผ่นแล้ววัดก่อนจะทุ่มกระดาษไปสิบหกแผ่น — การตรวจสอบแบบเดียวกันนี้ใช้ได้กับ PDF ขนาดใหญ่ที่คุณกำลังแบ่งหน้าด้วย ซึ่งเราเขียนไว้ใน วิธีพิมพ์ PDF ขนาดใหญ่ลงหลายหน้า
จากนั้นวางกระดาษทุกแผ่นลงบนพื้นตามตำแหน่งในกริดโดยดูจากหมายเลขหน้า ก่อนจะตัดอะไรทั้งสิ้น ตัดเฉพาะขอบด้านในเท่านั้น — ขอบที่ไปบรรจบกับแผ่นข้างเคียง — และเก็บขอบด้านนอกไว้จนกว่าโปสเตอร์จะสมบูรณ์ เพราะขอบที่ไม่ขาดตอนช่วยให้ทุกอย่างได้ฉาก ทำทีละแถว ติดเทปจากด้านหลัง แล้วค่อยตัดขอบด้านนอกออกเป็นขั้นตอนสุดท้าย
คำถามที่พบบ่อย
สิบหกแผ่นตามพื้นที่ และสิบหกแผ่นในกริด 4 x 4 ถ้าคุณตั้งแคนวาสเป็น 840 x 1188 mm การใช้ตัวเลข ISO ที่แม่นยำคือ 841 x 1189 mm จะดันกริดขึ้นเป็น 5 x 5 เพราะการปัดเศษทิ้งไว้อีกหนึ่งมิลลิเมตรในแต่ละด้านที่ต้องครอบคลุม
แปดแผ่นตามพื้นที่ แต่ในทางปฏิบัติคือเก้าแผ่น — กริด 3 x 3 — เพราะ 594 x 841 mm ของ A1 หารด้วย A4 ได้ 2.83 แผ่นต่อด้าน จึงต้องปัดขึ้น คุณจะได้แปดแผ่นจริง ๆ ได้ด้วยการหมุนกระดาษ A4 เป็นแนวนอนแล้วตั้งแคนวาสเป็น 594 x 840 mm
ได้ โหมดขนาด ตัวเลือกกระดาษ เส้นตัด เครื่องหมายกรรไกร หมายเลขหน้า การส่งออกแบบมาตรฐาน (160 DPI) และการส่งออกทั้งแบบ PDF และภาพ ล้วนใช้ได้ฟรี ส่วนการซ้อนทับ การส่งออก PDF แบบเวกเตอร์ และค่า DPI สูงและสูงสุดอยู่ในแพ็กเกจแบบเสียเงิน ซึ่งเป็นการจ่ายครั้งเดียว
โหมดขนาดรับแคนวาสได้ถึงด้านละ 5 เมตร ดังนั้นอะไรก็ตามไปจนถึงภาพจิตรกรรมฝาผนังเต็มผนังก็อยู่ในระยะเอื้อม ขีดจำกัดจริง ๆ คือความอดทนของคุณกับการติดเทป ไม่ใช่ตัวแอป
ได้ Letter คือ 8.5 x 11 in ซึ่งซ้อนเข้ากับซีรีส์ A ได้ไม่เรียบร้อยเท่า กริดจึงออกมาต่างกันและคุณต้องตัดออกมากกว่านิดหน่อย ให้ตั้งแคนวาสเป็นขนาดโปสเตอร์ที่คุณต้องการ เลือก Letter เป็นกระดาษ แล้วอ่านจำนวนแผ่นจากหน้าดูตัวอย่างก่อนส่งออก ตารางเทียบขนาดทั้งหมดอยู่ใน อธิบายขนาดโปสเตอร์
ดาวน์โหลด Docuslice
ดาวน์โหลด Docuslice วันนี้ แล้วเปลี่ยนเครื่องพิมพ์ A4 ที่คุณมีอยู่แล้วให้กลายเป็นเครื่องพิมพ์โปสเตอร์